კავკასიონი
მშვენიერია ორ ზღვას შუა კავკასიის ხედი, წერს ქართველი პოეტი.
კავკასიონი თითქმის 1500 კილომეტრის სიგრძის შთამბეჭდავი მთაგრეხილია, რომელიც კასპიის ზღვიდან შავ ზღვამდეა გადაჭიმული და მთლიანად ეფარება სამხრეთ კავკასიას ჩრდილოეთიდან.
კავკასიონი როგორღაც გვეუბნება, რომ მის ძირას მდებარე, მის კალთებზე შეფენილი საქართველო, კავკასიის გულია. ამ მთაგრეხილის თოვლიანი მწვერვალების უსასრულო წყება საქართველოს ტრადიციული ხედია. ქვეყნის სულ სხვადასხვა ადგილას მყოფი გრძნობ ნისლში გახვეული კავკასიონის იქვე, სულ ახლოს, ყოფნას. თუ გადაიკარგები და კავკასიონი ყოველთვის აქვეა, როგორც მარადიულობის ჩუმი და უკიდეგანო ძეგლი.
მისი კალთები ყოველი მხრიდან დახუნძლულია ენებით, კულტურებით, რელიგიებით, რომლებიც დრომ გვარიანად ტანჯა, მაგრამ საბოლოოდ მაინც ვერ დაამარცხა. ეს მთაგრეხილი არამხოლოდ გეოგრაფიაა, არამედ ცოცხალი ისტორიაც, რომელიც ძნელად, მაგრამ მაინც ებმის დღევანდელობას.
კავკასიონი დიდი თავგადასავლების ნამდვილი ადგილიცაა. მოგზაურთათვის ის უსასრულო აღმოჩენათა და შეგრძნებათა გრძელი გრეხილია, ხუთიათასიან მწვერვალთა სამყარო, სადაც ადამიანი თავსაც ცდის და ბუნებასაც.